Schrijftalent in groep 6

We werken in groep 6 al enige tijd over overleven in de natuur. Ik ben benieuwd naar de eigen ervaringen van kinderen in de natuur. Waar voelen zij zich prettig? Ervaren zij dat ze in de natuur zijn? En hoe dan?

Op het bord brainstormen we over de zintuigelijke ervaringen die je kunt hebben in de natuur en we delen dat het ook emoties kan oproepen.

Ik geef instructie op het werken met de onvoltooide tijd en benoem dat een tekst mooier wordt door het gebruik van bijvoeglijk naamwoorden.

De opdracht is dan: Schrijf een tekst over jouw favoriete plek in de natuur.

Na een: "Hoe lang moet het zijn?" gaan de kinderen aan de slag. Dit keer geen minimale eis aan het aantal regels, ik vind dat beperkend werken. Ik leg de verantwoordelijkheid bij de schrijver. "Als jij tevreden bent over je tekst en hij voldoet aan de criteria, dan ben je klaar, toch?" Alle kinderen gaan aan de slag. Het is stil in het lokaal. Niemand die twijfelt of niet tot schrijven komt. Als het tijd is voor de pauze vragen kinderen of ze verder mogen schrijven tijdens het eten. De kinderen lezen elkaars tekst en geven feedback op de inhoud en op spelling. Dan gaan ze aanpassingen doen en typen de tekst in een lettertype naar keuze. Tot slot wordt er een tekening bijgemaakt die iets laat zien over de inhoud van de tekst. Dit is een schrijfproces van een aantal dagen.

Als alle verhalen klaar zijn deel ik ze willekeurig uit in de klas. Ik vraag de kinderen om 3 verhalen van anderen te lezen, waarbij ze een compliment en hun mening over de tekst geven. Ze nemen hun taak serieus en er worden ijverig aantekeningen gemaakt.

Een voor een ontvangt ieder kind van verschillende kinderen feedback. Wat doen ze dat zorgvuldig en onderbouwd. "Je schrijft met humor, dat vind ik leuk" "Je beschrijft precies wat je ziet, dat vind ik knap" "Je hebt mooie bijvoeglijk naamwoorden gebruikt" "Probeer de volgende keer iets vloeiender te schrijven" "Het gaat over je favoriete plek en toch schrijf je dat je er een trauma van hebt, hoe kan dat?"

Tot slot vraag ik wie er trots is op zijn of haar tekst. Er gaan veel vingers de lucht in. Op mijn vraag wat ze hebben geleerd antwoord een jongen: "Ik kan de volgende keer wel een iets langere tekst schrijven".