The Show Must Go On!
Na een tijdje wachten belde juf Sarin met Susan. Die vertelde dat we het verkeerd begrepen hadden. Er kwam geen toneelgroep van buitenaf, zij dacht dat het leuk zou zijn als we zelf eens een voorstelling zouden maken.
Poeh! Dat was even schakelen! Gelukkig geeft juf Marja ook theaterles, dus zij ging improviseren met de kinderen.
En wat bleek? Met weinig spullen en een piepklein idee kun je al een voorstelling maken! Een bus vol emoties ging naar Texel.
Het duurde maar even of bijna alle kinderen betraden in groepjes van 3 het podium en poseerden als een standbeeld met een emotie. Wat een plezier.
Tot slot de vraag of het ons echt zou lukken om een voorstelling te maken? Over een paar weken horen we graag jullie antwoord op de vraag of dat gelukt is!
